Review: De Recencist

RECENTE CD’S (begin april 2015)

by JOOP on 8 APRIL 2015

De aftrap van deze rubriek is in onze moerstaal via de opvallende bandnaam Het Universumpjeen hun debuut De Grenzen Van Het Toelaatbare. De groep bestaat pas sinds zomer 2014 en komt nu al op de proppen met een sterke stonerrockgetinte cd vol cryptische teksten. Dat de heren soms flink knipogen naar Queens Of The Stone Age en Foo Fighters is geen bezwaar.

Eveneens uit Nederland, maar dan in het Engels: het Groningse Avery Plains dat debuteert met het gelijknamige album. Zanger Jurgen Veenstra en zijn mannen produceren zompige, logge gitaarrock in het kielzog van Screaming Trees en Afghan Whigs, gevat in ijzersterke songs met de potentie om tot een nederklassieker uit te groeien.

Over naar België, eerst met het nieuwe plaatwerk van K’s Choice, The Phantom Cowboy. Broer en zus Bertens hebben alle liedjes dit keer daadwerkelijk samen geschreven en dat resulteert in een aantal stevige gitaarrockers zoals de groep ook in hun begintijd afscheidde. De cd telt diverse kandidaten om tijdens de komende tournee uit te groeien tot livefavorieten.

Arcane komt uit Australië en is toe aan de derde plaat, die tot ons komt als dubbel-cd, Known-Learned. Het kwintet zit qua stijl ergens tussen progrock en metal en toont invloeden van Dream Theater, Anathema, Queensrӱche en Pain Of Salvation. Met zanger Jim Grey heeft de band een heuse klasbak in de gelederen die zowel met het heavy gedeelte op cd 1 als met het kalmere werk op cd 2 uitstekend uit de voeten kan.

Het meidenkwartet Mourn komt uit Spanje en verrast met hun titelloze debuutalbum. Sensationele indierock die kan worden gekarakteriseerd als een mix van PJ Harvey, Sleater-Kinney en Patti Smith.

Nog meer dames: Eliana Cargnelutti uit Italië biedt op Electric Woman rauwe bluesrock, waarin duidelijk haar verleden in hardrock- en rhythm & bluesbands doorklinkt.

Heavy rock is eveneens te horen op het nieuwe album Therapy ?, Disquiet. De toptijd van de Ieren ligt al weer een tijd achter ons, maar Andy Cairns en kompanen weten het heilige vuur nog steeds op te poken met veertig minuten aan prima rocksongs.